سلام...
حال کسی زیاد وبلاگ نمیخواند...حتی شاید از محبوبیت و فراگیری فیس بوک هم کاسته شده است..و همه نزدیکترین و ساده ترین چیز برایشان دلچسب تر است..
چهارسال گذشت...خیلی انگار گذشت و این حجم دلتنگی روز افسون کشنده تلنبار تر...!
این دلتنگی مجهول کم نشده!این انسان گمشده هنوز هم پیدا نشده است..!
الان برای موسیقی وبلاگ میگشتم که سرم خورد دوباره دکلمه های حسین پناهی..! و آخ...
"ما چرا میفهمیم؟ما چرا میپرسیم..؟! من میخوام برگردم به کودکی..."
این احساس خیلی گمشده است...!این انسان خیلی گمشده است...این درد دوباره تازه شده است..!


))










